Pausanias Project


Lakonië: Mani

De Mani, de middelste vinger van de Peloponnesos, is een uniek gebied van overweldigende schoonheid. De bezoeker ontmoet er een wilde, ontoegankelijke natuur, steile bergen, stille stranden, indrukwekkende grotten en de unieke “torens van de Mani” (de uitdrukking van de trotse en koppige aard van de oude bewoners, die zich maar met moeite lieten onderdrukken, maar ook onderling voortdurend in onmin met elkaar lagen), de vele 12e en 13e eeuwse kerkjes met fraaie fresco’s (helaas meestal op slot), de enorme Frankische burcht van Mezapos en het dodenorakel van Poseidon Hippios op kaap Tainaron (Matapan) .

Een bezoek aan de Mani kan het best beginnen in Areópolis, een stadje dat ooit Tsimóva heette. Het stadje werd hernoemd - naar Ares, de god van de oorlog - omdat het stadje geldt als dé plek waar de Onafhankelijkheidsoorlog is begonnen. Het heeft een klein museum dat een múst is voor iedereen die een bezoek wil brengen aan de talloze kerkjes van de Mani, zoals de Agia Barbara linksonder. Vlak bij Areópolis bevinden zich ook de bekende druipsteengrotten van Pyrgos Dírou (foto rechts).


Tigani, kasteel Mezzapos

Afgelegen, en haast net zo onneembaar als de grote burcht van Monemvasia ligt de grote Frankische burcht van Mezapos, op het schiereiland van Tigáni, een kleine 15 km. Ten zuiden van Areópolis. De sterk vervallen burcht, gebouwd door William de Villehardouin rond 1250, deelde hetzelfde lot met de burcht van Mystras en Monemvasia: al kort na de bouw  moest William de burcht overgeven aan de Byzantijnen in ruil voor zijn vrijheid. De vraag of de burcht is te identificeren met het uit the Morea Chronicle bekende “kasteel van Maina” wordt goed behandeld door P. Burridge . Resten van antieke bebouwing, en vooral de resten van een Mykeens aandoende cyclopische muur naast het Frankische fort hebben geleid tot de mogelijke identificatie van de site met het Homerische Messe.

          De burcht  in zijn huidige toestand is slecht toegankelijk en sterk vervallen, maar door zijn ligging  nog altijd zeer indrukwekkend. De resten van een oudere vroeg-christelijke basilica zijn door de Franken overbouwd, waarbij een van de zijbeuken is uitgegraven om ruimte te maken voor een grote cisterne.

Foto’s (rechts): de ligging van Mezapos. Onder: resten van de burchtmuren en de basilica.

Geroliménas - Vátheia

Verder naar het zuiden kom je bij het stadje Geroliménas, gesticht in 1870 om stoomschepen naar de Mani te lokken. De oude pakhuizen zijn zeer fraai. Nog iets verder bereikt men het stadje Vátheia, verrweweg het meest spectaculaire stadje van de Mani

Kasteel Passavas

Min of meer tegenover Areópolis bevindt zich de burcht Passavas, rond 1222 gebouwd door de frankische kruisridder Jean de Nully. Hij controleert de pas tussen Areopoli en Gythion. Door de engelse reiziger Leake is de plek geïdentificeerd met de antieke stad Las. Het kasteel heeft na de voor de Franken desastreus verlopen Slag van de Pelagonische velden mogelijk enige tijd verlaten gelegen, maar is daarna in bezit genomen door de Grieken en later de Turken. De kasteelmuren zijn relatief goed bewaard, maar de binnen bebouwing is grotendeels verdwenen. Ondanks een bord langs de kant van de weg bij het dorpje Hosario is het pas ernaartoe deels vernietigd door een plaatselijke boer (2008), waardoor het zeer moeilijk is te bereiken. Verder is de site zeer sterk overgroeid en in de huidige toestand de wandeling erheen nauwelijks waard.