Pausanias Project


Korinthe - weg naar Sikyon

De Apollo-tempel in Korinthe is één van de weinige gebouwen die de vernietiging van Korinthe in 146 v.Chr. en de wederopbouw door Caesar hebben overleefd. Bij festivals ter ere van Apollo werden soms zóveel dieren geofferd dat de priesters en de genodigden het vlees niet allemaal konden opeten. De rest werd vervolgens goedkoop verkocht op de markt, wat met name voor de joods-christelijke gemeente een probleem kon vormen, omdat het vlees “onrein” was. Paulus, die Korinthe drie keer bezocht, oordeelde dat christenen het vlees mochten eten, tenzij de gastheer waar ze het kregen aangeboden de nadruk legde op de herkomst.

         Opvallend bij deze archaïsche tempel (de toewijzing aan Apollo berust puur op de tekst van Pausanias), is dat de zuilen hier uit één stuk zijn gehouwen, dit in tegenstelling tot de zuilen van alle andere Griekse tempels, die standaard zijn opgebouwd uit losse stukken (zuiltrommels).

Weg naar Sikyon, tempel van Apollo

Heilige Bron

Een heilige bron, in de Romeinse tijd onder de noordstoa  op de agora verdwenen, lag in de klassieke en voor-klassieke periode aan de voet van de archaïsche Apollo-tempel. Het gaat hier waarschijnlijk meer om een heiligdom dan om een punt voor de watervoorziening. In de oudste fases bestond het geheel uit een eenvoudig bronhuis, dat later werd gedecoreerd met een pronkfacade. In de derde eeuw v.Chr. werd het bronhuis met het stijgen van het woonniveau afgebroken, en was de bron nog slechts toegankelijk via een trap vanaf het hogere terras. Deze trap werd afgesloten met een metopen-en-triglyfenmuur met een geheime ingang via één van de metopen. Voor de bron lag een open terrein met altaar en houten tribunes. De bron was via een onderaardse gang verbonden met een veel ouder heiligdom (“apsidal structure”) daterend uit de achtste eeuw v.Chr. Het hele terrein werd vermoedelijk gebruikt voor cultus-doeleinden. In de Romeinse periode was het heiligdom niet langer in gebruik. Een trap leidde omhoog naar de tempel van Apollo.

Het terrein van de Heilige Bron  in de 4de eeuw (links, met bronhuis) en de 3de eeuw (rechts, zonder bronhuis). Aanklikken voor een vergroting.

De metopen-en-triglyfenmuur voor de Heilige Bron; op de foto links is nog net de trap naar de Apollo-tempel te zien. Het apsidale gebouw is verdwenen onder de noord-stoa.

Het Glauke-bronhuis in Korinthe, volgens Pausanias de bron waarin de ongelukkige (en stervende) prinses van Korinthe zich wierp in de hoop de afgrijselijke pijn te kunnen verminderen die uitging van het gif waarmee haar trouwjurk en diadeem waren ingesmeerd door Medea.  

Goed zichtbaar is hoe vóór de waterbassins een overwelfde ruimte heeft gestaan. De zuilbases hiervoor zijn nog steeds te herkennen.


Bronhuis van Glaukè